ihtirâ


ihtirâ
(A.)
[ عاﺮﺘﺧا ]
icat, buluş.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • ihtira — is., esk., Ar. iḫtirāˁ Türetme Birleşik Sözler ihtira beratı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • İHTİRA' — Evvelce keşfolunmamış, bilinmeyen bir şeyi keşfetmek. İcad etmek. * Edb: Hiç kimse tarafından kullanılmamış tabirler ve mazmunlar kullanma. (Bak: Delil i ihtira , İbda …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • IHTİRA' — Vücud vermek, icad …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ihtira — Bilimsel buluşlar üzerindeki haklar …   Hukuk Sözlüğü

  • ihtira beratı — is., huk. Bilinen araç, gereçlerle ve yaratıcı güçle yeni bir şey bulana, bulduğu şeyden bir süre yalnız kendisinin yararlanması için devletçe verilen belge …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • İHTİRA'-KERDE — f. Eşine rastlanmayan keşif. * Yaratılmamış olmak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ihtira beratı — Bilinen araç, gereçlerle ve yaratıcı güçle yeni bir şey bulana, bulduğu şeyden bir süre yalnız kendisinin yararlanması için devletçe verilen belge …   Hukuk Sözlüğü

  • DELİL-İ İHTİRA' — Cenab ı Hakk ın yeniden icad ederek yarattığı şeylerden meydana gelen, kendi zâtına mahsus delil. Buna misâl olarak birini zikredebiliriz:(Cenâb ı Hak hususi eserlerine menşe ve kendisine lâyık kemâlâtına me haz olmak üzere her ferde ve her nev e …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • CEBL — İhtira, ibda. Yoktan yaratma …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • berat — is., Ar. berāt 1) Bir buluştan, bir haktan yararlanmak için devletçe verilen belge, patent 2) tar. Osmanlı İmparatorluğu nda bir göreve atanan, aylık bağlanan, san, nişan veya ayrıcalık verilen kimseler için çıkarılan padişah buyruğu Birleşik… …   Çağatay Osmanlı Sözlük